Vastgoedontwikkeling in de zorg
In de praktijk blijken zorginstellingen moeite te hebben met vastgoed-ontwikkeling en –beheer. De opgave
is ook niet eenvoudig. Er moeten oplossingen gevonden worden voor de financiering (ondermeer het boekwaardeprobleem), de
organisatie van de vastgoedpoot en het evenwicht tussen aandacht en geld voor de zorg enerzijds en het vastgoed anderzijds. Elke
euro die aan vastgoed wordt besteed kan niet aan de zorg worden besteed en andersom. Centraal in onze advisering en begeleiding
staat de visie-ontwikkeling. Uitgangspunt is de slogan: als je geen visie hebt op de toekomst van je organisatie en het
bijbehorend vastgoed, gaat het vastgoed je toekomst bepalen.
Bestaand vastgoed kan behoorlijk knellend zijn. De boekwaarde ervan beperkt de ontwikkelingsmogelijkheden. Gemiddeld bedraagt de overtollige boekwaarde € 37.000 per wooneenheid. Inclusief de kosten die gemaakt moeten worden om het gebouw aan te passen aan de geldende maatstaven voor verzorgingshuizen, dan groeit het boekwaardeprobleem zelfs naar € 51.000 per wooneenheid. (RIGO, 2002). Dit zijn oude cijfers, maar ze illustreren waarom het simpelweg slopen en nieuwbouwen of renoveren van verouderd zorgvastgoed vaak een financieel onmogelijke opgave vormt.
Een mogelijke optie om de boekwaarde te saneren is overdracht aan een woningcorporatie. Woningcorporaties
zijn echter niet in staat of bereid dit soort investeringen voor hun rekening te nemen. Het tempo van vervanging van
verzorgingshuizen door moderne woonzorgcomplexen ligt dan ook niet hoog genoeg om voor 2020 de achterstand in te lopen.
Veelal wordt gepoogd bij herontwikkeling van bestaande verzorgingstehuizen de locatie optimaal te benutten. Door programma toe te voegen (naast zorgwoningen ook “gewone” woningen) en de vaak riante kavels met een parkachtige setting te gebruiken door vooral dure woningen te bouwen, slaagt men er soms in de boekwaardeproblemen te omzeilen.
Door de grote onzekerheid op dit moment waarin de woningmarkt verkeert is overigens het risico voor dit soort ontwikkelingsmogelijkheden enorm toegenomen.
Veelal wordt gepoogd bij herontwikkeling van bestaande verzorgingstehuizen de locatie optimaal te benutten. Door programma toe te voegen (naast zorgwoningen ook “gewone” woningen) en de vaak riante kavels met een parkachtige setting te gebruiken door vooral dure woningen te bouwen, slaagt men er soms in de boekwaardeproblemen te omzeilen.
Door de grote onzekerheid op dit moment waarin de woningmarkt verkeert is overigens het risico voor dit soort ontwikkelingsmogelijkheden enorm toegenomen.
Sinds een tiental jaren wordt gewerkt aan de scheiding van wonen en zorg. In de traditionele tehuizen werden
ouderen en andere zorgvragers gehuisvest en verzorgd binnen één complex. De bewoners werden ondergebracht in piepkleine kamers en
betaalden één prijs voor wonen én zorg. Het ontvlechten van wonen en zorg is noodzakelijk. Zowel vanuit de invalshoek van
cliënten als vanuit kostenbeheersing. Zorginstellingen staan voor de vraag of en hoe die gewenste scheiding vorm moet krijgen.
Zij staan voor de keuze tussen zelf bouwen van nieuw vastgoed cq. herontwikkelen van bestaand vastgoed of het huren van door anderen ontwikkeld vastgoed. In veel gevallen gaat het dan om de samenwerking tussen zorginstellingen en woningcorporaties.
GenP adviseert over deze keuzevraagstukken, begeleidt vastgoedontwikkelingen in opdracht van zorginstellingen en verzorgt de inrichting van de samenwerking tussen zorginstellingen en corporaties.
Zij staan voor de keuze tussen zelf bouwen van nieuw vastgoed cq. herontwikkelen van bestaand vastgoed of het huren van door anderen ontwikkeld vastgoed. In veel gevallen gaat het dan om de samenwerking tussen zorginstellingen en woningcorporaties.
GenP adviseert over deze keuzevraagstukken, begeleidt vastgoedontwikkelingen in opdracht van zorginstellingen en verzorgt de inrichting van de samenwerking tussen zorginstellingen en corporaties.